Narges Mohseni, En Blandning av Disciplin, Styrka och Moderskap نرگس محسنی، ترکیبی از انضباط، قدرت و مادری

نرگس محسنی، ترکیبی از انضباط، قدرت و مادری

در برنامه‌ای از سری برنامه‌های «فراتر از مرزها»، میزبان چهره‌ای بودیم که در دو میدان متفاوت، یعنی قانون و ورزش، افتخارآفرینی کرده است. نرگس محسنی، زنی ۳۴ ساله، متولد اتریش، با ریشه‌های ایرانی، داستان زندگی خود را با صداقت و صمیمیتی بی‌نظیر روایت کرد. او که به عنوان یک ورزشکار حرفه‌ای در رشته‌های رزمی و همچنین یک افسر پلیس فعالیت می‌کند، با نقش مادری‌اش، تعادل بی‌نظیری بین زندگی حرفه‌ای و شخصی ایجاد کرده است. در این گفت‌وگو، نرگس از مسیر زندگی‌اش، چالش‌هایش، و دیدگاهش نسبت به نقش‌های متعددی که ایفا می‌کند سخن گفت.

### آغاز مسیر با جودو
نرگس از کودکی تحت تأثیر پدرش که خود جودوکار و کشتی‌گیر بود، وارد دنیای ورزش‌های رزمی شد. او که تک فرزند نبود اما به دلیل علاقه‌اش به ورزش، همراه پدرش به تمرینات جودو می‌رفت. نرگس در این باره می‌گوید: «هفت سالم بود که با بابام شروع کردم. بابام جودوکار بود، کشتی‌گیر بود. چون پسر نداشت، منو برد با خودش. خواهرم ویولن می‌زد و اصلاً از جودو و کشتی خوشش نمی‌اومد.» این روحیه ورزشی از همان کودکی در نرگس شکل گرفت و او تا سال ۲۰۱۹ در تیم ملی اتریش در رشته جودو به رقابت پرداخت. اما پس از بیش از ۲۰ سال فعالیت در جودو، تصمیم گرفت مسیر جدیدی را امتحان کند: مبارزه در قفس (MMA).

### از جودو به قفس: چالش جدید
نرگس پس از تولد دخترش، دریا، مدتی از ورزش حرفه‌ای فاصله گرفت. اما حس کمبود چیزی در درونش او را دوباره به سمت ورزش کشاند. او درباره این تصمیم می‌گوید: «بعد از اینکه دخترمو گرفتم، یه چیزی تو دلم کم بود. دوباره شروع کردم تمرین کردن و رفتم توی قفس.» مبارزه در قفس با جودو تفاوت‌های زیادی دارد. نرگس توضیح می‌دهد: «توی جودو مشت و لگد نمی‌زنی، فقط کشتی می‌گیری. ولی توی قفس می‌تونی مشت بزنی، لگد بزنی، و حتی دست حریف رو بشکنی.» این تغییر مسیر نه تنها او را از ورزش دور نکرد، بلکه به او انگیزه داد تا توانایی‌هایش را در سن ۳۴ سالگی و با وجود مسئولیت‌های مادری و شغلی آزمایش کند.

### پلیسی که برای ورزش انتخاب شد
نرگس مسیر شغلی‌اش را نیز به ورزش گره زده است. او برای ادامه فعالیت‌های ورزشی‌اش به نیروی پلیس اتریش پیوست. در اتریش، پلیس و ارتش به ورزشکاران حرفه‌ای امکاناتی مانند وقت و حمایت مالی برای تمرین ارائه می‌دهند. نرگس می‌گوید: «تو جودو پول نیست. یا باید بری سربازی یا پلیس بشی که بتونی تمرین کنی. من چون بی‌پول بودم، رفتم پلیس شدم که بتونم جودو کار کنم.» او هرگز به پلیس شدن به عنوان یک هدف اصلی فکر نمی‌کرد، اما ورزش مسیر زندگی‌اش را به این سمت هدایت کرد.

وقتی از حس و حال پوشیدن یونیفرم پلیس می‌پرسیم، نرگس با فروتنی پاسخ می‌دهد: «قدرت؟ نه، اصلاً. احساس مسئولیت می‌کنم. سعی می‌کنم کمک کنم، نه اینکه ترس بدم. اگر فکر کنم قدرتمندم، اشتباهه.» این دیدگاه نشان‌دهنده تعهد او به خدمت‌رسانی و کمک به دیگران است، نه استفاده از موقعیت برای کسب قدرت.

### نقش مادری و چالش‌های تعادل
نرگس در کنار نقش‌های حرفه‌ای و ورزشی‌اش، یک مادر تمام‌عیار برای دخترش، دریا، است. او تلاش می‌کند تعادلی بین این نقش‌ها برقرار کند. وقتی به خانه برمی‌گردد، یونیفرم پلیس را درمی‌آورد و سعی می‌کند با احساسات و محبت مادرانه با دخترش ارتباط برقرار کند. او می‌گوید: «توی خونه پیش دخترم باید احساساتمو نشون بدم. اگه تو کار اینو نشون بدم، شاید احترام بهم ندن. ولی خونه یه دنیای دیگه‌ست.»

دریا از شغل مادرش آگاه است، اما به گفته نرگس، این موضوع برایش چندان اهمیتی ندارد: «می‌دونه من پلیسم، ولی براش یه شغله. اصلاً پز نمی‌ده!» نرگس حتی زمانی که با یونیفرم به مهدکودک دریا رفت، متوجه شد که دخترش چندان تحت تأثیر قرار نگرفت. این تفاوت دیدگاه بین مادر و دختر نشان‌دهنده رابطه‌ای صمیمی و بی‌تکلف است.

### چالش‌های زندگی پرمشغله
زندگی نرگس پر از چالش است. او بین کار، ورزش، و مادری تعادل برقرار می‌کند و گاهی اوقات از خودش می‌پرسد: «چرا این راه سخت رو می‌رم؟ چرا بعد از کار نمی‌رم با دخترم پارک؟» اما تجربه‌های گذشته به او نشان داده که وقتی از ورزش فاصله می‌گیرد، احساس نارضایتی می‌کند. او می‌گوید: «وقتی این کارا رو نمی‌کردم، ناراضی بودم. حالا شاید خسته باشم، استرس داشته باشم، ولی راضیم.» این رضایت درونی نتیجه پذیرش چالش‌ها و تلاش برای بهترین بودن در هر لحظه است.

نرگس برای آرامش، به لحظات کوچک پناه می‌برد: «سعی می‌کنم تو لحظه باشم. قهوه می‌خورم، نفس می‌کشم، می‌گم اوکی، الان این مهمه.» هرچند او اعتراف می‌کند که مدیتیشن برایش دشوار است و هنوز نتوانسته آن را به بخشی از زندگی‌اش تبدیل کند.

### پذیرش و رضایت درونی
نرگس در جوانی از نظر دیگران تأثیر می‌پذیرفت و اگر کسی از او راضی نبود، از خودش هم ناراضی می‌شد. اما با گذر زمان، به این نتیجه رسیده که رضایت درونی مهم‌تر از نظر دیگران است: «مهم نیست بقیه چی فکر می‌کنن. من باید از خودم راضی باشم. تو آینه نگاه کنم و بگم اوکی‌ام.» این دیدگاه به او کمک کرده تا با چالش‌های زندگی‌اش کنار بیاید و حتی در لحظات سخت، مانند باخت در مسابقات، آرامش خود را حفظ کند.

### مبارزه در قفس: آمادگی و احساسات
نرگس در رشته MMA و جوجیتسوی برزیلی فعالیت می‌کند و سال گذشته قهرمان اروپا در جوجیتسو شده است. او توضیح می‌دهد که آمادگی برای یک مسابقه شامل ۸ هفته تمرین فشرده، رژیم غذایی دقیق، و مطالعه حریف است: «می‌دونم با کی مبارزه دارم. ویدیو‌هاشو نگاه می‌کنم و برای همون حریف آماده می‌شم.»

وقتی از حس و حال قبل از مسابقه می‌پرسیم، نرگس می‌گوید: «دوست دارم آروم باشم. موزیک گوش می‌دم و با خودمم.» او افکار منفی مانند ترس از باخت را روی کاغذ می‌نویسد و سپس آن‌ها را دور می‌ریزد تا ذهنش را پاک کند. حتی در صورت باخت، نرگس برای خودش ناراحت نیست، بلکه نگران کسانی است که برای موفقیت او تلاش کرده‌اند: «فکر می‌کنم مربی‌ام، شوهرم، دخترم… اینا رو ناراحت کردم. این منو اذیت می‌کنه.» اما او باخت را بخشی از مسیر می‌داند و معتقد است که همیشه باید بهترین خود را ارائه داد.

### زن بودن و برابری
نرگس با افتخار از زن بودنش صحبت می‌کند و معتقد است که ورزش‌های رزمی یا شغل پلیسی «مردانه» نیستند: «کی گفته زنونه اینجوریه، مردونه اونجوریه؟ من فکر می‌کنم خیلی زنونه‌ام. ظرافت دارم، مادری دارم.» او با فعالیت‌هایش نشان داده که برابری جنسیتی به معنای امکان حضور زنان در هر زمینه‌ای است، بدون اینکه نیازی به تعریف کلیشه‌ای از «زنانه» یا «مردانه» باشد.

### آرزوهای نرگس
وقتی از نرگس می‌پرسیم که اگر همه نقش‌هایش را کنار بگذارد، دوست دارد چه چیزی را تجربه کند، او با صداقت پاسخ می‌دهد: «دوست دارم خوشحال باشم. آفتاب صبح رو ببینم، قهوه بخورم، با دخترم و فامیلام مسافرت کنم.» اما در عین حال اعتراف می‌کند که روحیه جنگجویی‌اش بخشی از وجود اوست و حتی اگر روزی مبارزه را کنار بگذارد، احتمالاً به مربیگری روی خواهد آورد.

### رابطه مادر و دختری
نرگس رابطه‌ای زیبا و صمیمی با دخترش، دریا، دارد. او تعریف می‌کند که صبح روز مصاحبه، دریا به او گفته: «مامان، تو بهترین مامان دنیایی.» نرگس با خنده پاسخ داده: «مطمئنم نیستم، ولی تو بهترین دختر دنیایی.» این تبادل عاطفی نشان‌دهنده عمق رابطه آن‌هاست.

### نتیجه‌گیری
نرگس محسنی نمونه‌ای از زنی است که با شجاعت، انضباط، و عشق به زندگی، توانسته نقش‌های متعددی را به بهترین شکل ایفا کند. او نه تنها در میدان ورزش و قانون، بلکه در قلب خانه‌اش به عنوان یک مادر، الهام‌بخش است. داستان او یادآور این است که رضایت درونی، پذیرش خود، و تلاش برای بهترین بودن، کلید موفقیت در هر مسیری است. نرگس با صداقت و فروتنی‌اش نشان داد که می‌توان با وجود چالش‌ها، زندگی‌ای پر از معنا و افتخار ساخت.